Maar het dansvirus bleek veel ruimer te reiken dan de folk. Zo volgde ze salondansen bij de Brugse dansschool Persyn en met haar vriend trad ze op in het Casino van Oostende tijdens een galafeest.
Later, rond 1990, ontdekte ze de Argentijnse Tango die ze heel intensief beoefende tijdens de wekelijkse dansavonden in Gent, Brussel en Antwerpern, op stages zoals Neufchateau met Lalo en Mirtha Diaz, en op dansbijeenkomsten in Nijmegen en Amsterdam.
Ze verving een korte periode de danspartner van Sergio Molini en begeleide deze in Brussel en Rijsel.
Ze danste eveneens heel intensief het salsadansen en ook hierin gaf ze les met een Brugse dansleraar. Verder proefde ze van Indische, orientaalse, Afrikaanse, en Ierse dansen, van flamenco en van line dansen, maar haar eerste liefde blijft het halen op al het andere.
In 1993 begint Michaëla haar carrière als lesgeefster met een stage in “bal folkdansen” in het Buitenland, op het driedaagse accordeonfestival in Groesbeek, begeleid door haar man Christian D’Huyvetter. Samen zullen ze heel wat animaties geven in Belgie en Nederland:
stages in Borzée, op het Boombalfestival en op andere Boombalactiviteiten, en ook in Neufchateau, Nijmegen en in Amsterdam…
Stilaan kwam de behoefte om tijdens het lesgeven meer aandacht te geven aan het lichaamsbewustzijn en het ontwikkelen hiervan via het dansen. Zij volgde een opleiding in de Dalcrozschool gespecialiseerd in dans, muziek en rhytme.
|
