Tijdens haar studies heeft Anita een paar jaar de dansleiding overgenomen in haar groep, en daarna heeft ze een zijstapje gewaagd in het Vlaamse volksdans circuit. Eén jaar heeft ze gedanst bij Pallieter uit Lier, en heeft ze mee opgetreden op het dansfestival van Le Puy in Frankrijk. Het dansen in een folkloregroep met optredens en kledij lag haar minder, dus keerde ze snel terug naar de Europese dans.

Huwelijk, verhuis naar Oost-Vlaanderen en kinderen zorgden voor een time-out in de danscarrière van Anita. Maar in 1995 is ze er terug mee gestart, in Sint Paulus uit Aalst, alweer een groep met een internationaal volksdansrepertoire. Na een jaar of tien evolueert de groep sterk richting modernere Israëlische dans, wat ten koste gaat van dansen uit andere regio's. Dit ligt minder in haar lijn, en ze verliest haar interesse.

Ze start met muzieklessen aan de muziekschool, en leert een instrument bespelen, eerst blokfluit, daarna doedelzak. Ze herontdekt het plezier van traditionele muziek, en als aan de muziekschool ook folkdansen worden georganiseerd, begint ze weer te dansen. Ze voelt dat ze meer in haar mars heeft, en begint te zoeken op internet.

Ze doet eerst een paar lessenreeksen bij Boombal en volgt vanaf 2008 naar de lessen niveau 4 bij Frisse Folk in Brussel. Ze leert er nieuwe aspecten kennen van het dansen, die in het volksdansmilieu niet aan bod kwamen. Niet meer het aantal dansen neemt toe, maar wel de variaties, er wordt gewerkt rond improvisatie en dansstijl, en het plezier kennen van communicatie via dans staat centraal. Dat alles smaakt naar meer!